Czarna Dama i pies
Pomiędzy Strzelcami Opolskimi, a Gogolinem stał zamek, w którym mieszkał bogaty, ale chciwy władca. W tym czasie przechodził tamtędy żebrak, który był głodny, poprosił o pajdę chleba, lecz nie dość, że nic nie dostał, to poszczuli go psami. Żebrak odszedł rozżalony na świat i ludzi. Przeklął złego pana i całe jego otoczenie. Wnet sprawiedliwości stała się zadość. Tego samego dnia, podczas burzy, piorun uderzył prosto w zamek, który zapadł się pod ziemię, a wokół pozostały jedynie porozrzucane głazy i kamienna wieża. Po pewnym czasie w okolicach tych ruin pojawiały się zjawy: dama z psem, trzymającym w pysku dwa płonące klucze od wrót zamczyska.
Legenda tej historii przetrwała wieki. A ludzie mieszkający w okolicach owego lasu i wieży –opowiadają, że słychać tam warczenie psa, który samotnie błąka się po lesie.
Brzmienie legendy w języku śląskim....
Dama z psym
Przi dródze, miyndzy Strzelcoma Opolskiymi a Gogolinem stoł
dołwno tymu fajni i wielki zomek. W tym wielkim chałupsku miyszkoł panołczek ze
swojom kobiytom. Łoba, choć bogaci, byli bardzo pragliwi na piyniondze.
Rołs kole tygo zomku przechodzioł biydni czowiek. Boł głodni i strudzoni
drógom, żebroł bezto domowników, aby ło
kraiczek chleba, ale jodła niy dostoł, a do tygo poszczuty psami musioł drapko
uciykać.
Bardzo słabi i głodny, złi na tich ludzi i cołki świat, przeklon bogołcza i
jego cołki dobytek. Jeszcze w tyn som dziyń prziszoł wielki grzmot i grom
uderzoł w tyn piykni zomek, keri se zapołd pod ziymia. Łostały po niym ino
porozciepowane wielkie kamiyńska i kamiennoł wieża zomkowoł.
Ludzie, kerzy miyszkajom niedaleko tygo miejsca rozprawiajom, iże niekedy widać było tukej piyknoł kobiyta z psym, keri w pysku nojsioł dwa połlonce se klucze z zomkowych wrót.
Tyn plac dołwno pozarołstoł stromami, ino jeszcze w czourne noce słychać warczenie, abo widać lołtajoncygo po tym lasku psa.